Embed

yağmur..kendim ve diğerleri..

yağmurlu bir akşam evde balkondan helen hafif esintiler ve buna eşlik eden yoldan gecen araba sesleriyle insanın aklına binbir türlü sey gelebilir..mesela rengarenk bir ucurtma gelebilir..kuyrugu uuuupuzun...sonra sonra çocukluğu gelebilir mesela babayla yapılan ucurtmalar kovalar bu düşünceleri babaya güvenilen zamanlar babayı kıskanılan zamanlar...babaya aşık olunulan zamanlar gelir arkasından..sonra hazır aşk geciyorken akıldan..aşk gelir işte..sonra kahveden serin bir sting melodisi eşliğinde bir yudum alınır ve burdaki yazıya devam edilir...sonra toparlanamaz kelimeler zihinden hızlı akış başlamıştır gene..sonra bu kızcagız zihnine yetişmeyen klavye yetenegine küfür edebilir bazen..ama yinedde yılmadan yazmak ister devam eder..hazır aşk demişken..ilk aşkı gelir insanın aklına..babasından sonra gelen ilk erkek..cocuksundur..gülümsersin..sonra sonra gercek aşk dedikleri gelir insanın aklına..yağmurlu gnlerde sırılsıklam döktüğü gözyaşlarıda gelir dolayısıyla..yine gülümser..sonra hayatına giren adamlar bir bir sıralanır..akıttıgı göz yaslarını hesaplar istemsiz bir şekilde..yine gülümser..keşke der...hiç kimse akıttıgı göz yaşları için iyi ki demez zaten..yada..deniliyorsa bile ben tanımıyorum öyle birini..sonra...sonra hazır aşk demişken..güven gelir insanın aklına..sarıldıgı adamlar gelir..sıkıca sarıldıgı adamlar..sarılırken agladıgı adamlar..ayrılırken agladıgı adamlar..dönerken ağladıgı adamlar..ve anlar ki bu kızcagız  güvenemez aslında kimseye..bütün adamlar biraz acıtmıştır canını..bütün adamlar belki binlerce kez öldürmek istemiştir onu..ve yine o bütün adamlar her katil gibi olay yerine dönüp cesedi kontrol etmek istemiştir..hepsi dönüp bir nabız yoklamıştır hala yasıyormu diye..yasadıgımı fark edince oradan hızla uzaklaşmışlıkları vardır hepsinin..işte bu yüzden bu kızcagız ölümden hiç korkmaz..öldükten sonra olay yerinde olacaklardan cekinmiştir hep..çünkü hiç tam anlamıyla ölmeyi becerememiştir..çok denemiştir bedenini..ruhuna söz dinletememiştir..ölümlere alışkındır..terk edişlere alışkındır..ama yinede güvenmek ister..sanki yalnız dogmamış gibi yalnız ölmek endişelendirir onu..oysa ki toprak kokusunu hep sevmiştir..ve yağmurlu bir günde ölceğinide her yerde dile getirmiştir.öyle hissetmektedir..ve belki de bu yüzden yağmurlu günleri hep sever..babasını hep sever..sarılıp güven beklediği adamları değil sarılarak güven veren adamları hep sever..üzüntüsünden bi kenara gecip aglayan ağladıgını kabul etmeyen ve usulca koluyla gözyaşlarını silen adamları hep sever..kısık sesle konusan adamları ağlarken sesini alçaltan ve ona gizli bir şeyler anlattııgı havasını veren adamları hep sever..bilir bütün adamlar gider..ama her yağmur yağdığında ömründen azalan zamana bakıp acılarınıda yağmurla birlikte topraga gömer..sonra..toprağa dokunur..onu öper..ve ölür..

Yorum Yaz
Bu içeriği paylaşın!
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !